Tarih, edebiyat, kadın tarihi ve kültürel araştırmalardan oluşan tüm yazılar.
Yeşilin Kızı Anne, L.M. Montgomery ve edebiyatta öksüz kız çocuklarının devrimci direnci.
“Ben büyüdüğüm zaman küçük kızlarla sanki yetişkinlermiş gibi konuşacağım.” Anne Shirley’in kızıl saçları ve taşkın hayal gücüyle Prens Edward Adası’ndan günümüz kadınlarına uzanan cesaret meşalesi.
Torosların zirvesinde Roma mimarisi, Antoninler Çeşmesi ve akan bin yıllık su.
Burdur Ağlasun’da, denizden 1750 metre yükseklikte kurulmuş bir kartal yuvası: Sagalassos. Antoninler Çeşmesi’nin şırıltısında Roma İmparatorluğu’nun taşlaşmış hafızası.
Laozi’nin Daodejing’i, Wu Wei (Eylemsizlik) ve bir Anadolu köyündeki dedemin kadim dinginliği.
“İhtişamı bilip naifliğini koruyan dünyanın vadisi gibi olur.” Laozi’nin binlerce yıl önce yazdığı satırlar ile dedemin toprağa, rüzgara ve zamana boyun eğmeyen sakinliği arasındaki gizli akrabalık.
Horatius’un deyişi “Minerva’nın rızası olmadan”, Roma mitolojisi ve kadınların entelektüel emeği.
8 Mart Dünya Kadınlar Günü’nde Roma tanrıçası Minerva’ya ve tarihin odalarına sığınan kadın dehalara bakış. Çalınan dikkatimiz ve geri kazandığımız yaratıcı irade.
Kutup denizkırlangıcının inanılmaz kutuptan kutba yolculuğu ve kaçırılmış hayatlar.
Kutup denizkırlangıcı (Sterna paradisaea) her yıl Kuzey Kutbu’ndan Antarktika’ya uçar ve geri döner. Adam Phillips’in “Kaçırdıklarımız” kitabıyla buluşan muazzam bir göç metaforu.
Viktorya dönemi mutfak kültürü, aile sofraları ve tatların antropolojisi.
Yıllardır sizi kovalayan rüyalar ve bazı kokularda ortaya çıkan hisler... Bir pazar pudinginin buharında Viktorya İngilteresi’nin ve nostaljinin antropolojisi.
Kavimler Göçü, Roma’nın 455 yağması ve bir tarihçinin tez masasında Vandallarla yüzleşmesi.
Geçmişi düşünmek ve yazmak benim mesleğimin bir parçasıdır. 5. yüzyılda Akdeniz’i titreten Vandallar gerçekten vahşi barbarlar mıydı, yoksa Roma’nın kibirli tarih yazımının kurbanları mı?
Gaston Bachelard’ın Mekânın Poetikası, kök salma arzusu ve bavuldaki yuva.
Ev dört duvar mıdır, yoksa çocukluk kokularının biriktiği bir tavan arası mı? Göçebelik ile yerleşiklik arasında salınan modern insanın aidiyet arayışı.
Modern hayatın ağır sorumlulukları, çocuk kalabilme cesareti ve oyunun asaleti.
Büyümek ne zaman bir ceza haline geldi? Faturalar, takvimler ve randevular arasında bir çocuğun merakını ve oyun oynama hakkını yeniden talep etmek.
Hermann Hesse’nin Siddhartha’sı, Jungiyen gölge ve insanın içsel çatışması.
İçimizdeki ermiş ile savaşan şeytanlar gerçekten dışarıda mı, yoksa kendi bastırılmış arzularımızın aynadaki sureti mi? İkiliğin ötesine geçiş.
Kuzey ormanlarının sisi, Bon Iver’in ahşap kulübesi ve akustik yankılar.
Bir müzik türü bir coğrafyayı bu kadar berrak yansıtabilir mi? Ormanın sessizliğiyle indie rock melodilerinin buluştuğu pastoral bir patika.
Byung-Chul Han felsefesi ışığında acıdan kaçış kültürümüz ve “Like” diktatörlüğü.
Palyatif, Latince “paltoyla örtmek” anlamına gelen pallieare sözcüğünden gelir. Günümüz toplumu yaralarını sarmak yerine üzerini uyuşturucu örtülerle kapatıyor.
Anthony Gonzalez’in rüya popu, 80’ler çocukluk hissi ve “Hurry Up, We’re Dreaming”.
Hayatınızı bir albüm ve bir masal ile anlatın desem? M83’ün uzay boşluğunda yankılanan synth tınıları, çocukluk anılarını ve kayıp zamanı bugüne nasıl taşır?
60’lar karşı kültür hareketi, Edinburgh Traverse Tiyatrosu ve Paris pazar yemekleri.
Kendisini “neşeli bir anarşist” olarak tanımlayan Jim Haynes; kütüphaneler kurdu, tiyatrolar açtı ve kırk yıl boyunca her pazar evinin kapısını tanımadığı yabancılara açtı.
Hüseyin Kıran’ın “Yaşamak-Bir Çaba”sı ve az sayfalı ama devasa yankılı novellalar.
Yeryüzünde hiçbir şeyin yeri yok mudur? Az sayfalı ama zihinde devasa gedikler açan kitaplar: Hüseyin Kıran ve modern varoluşun sancılı sessizliği.
Edip Cansever şiirinden modern dünyanın hanlarına ve içsel yalnızlığa bir yolculuk.
Kahverengi akşam saatlerinde hanların rahmindeki bir yolcuya dönüşmek... Edip Cansever’in “Korku ve Özlem” dizeleri üzerinden modern insanın yabancılaşması ve sığınağı.
Geri çekilmenin radikal manifestosu, kurallı edebiyat ve nesneler dünyasında kaybolan insan.
Yirmi beş yaşındasın ve yataktan çıkmıyorsun. Georges Perec’in “Uyuyan Adam”ı, Oulipo akımının matematiksel kısıtları ve modern hayatın koşuşturmacasına karşı sessiz bir grev.
Sahaf sepetinden çıkan bir hazine ve Emile Chartier’nin (Alain) gündelik mutluluk kılavuzu.
Eğer bir gün Stoacı bir yamak ile Epiktetos karşılıklı konuşsaydı, bu sohbet Alain’in Mutlu Olma Sanatı kitabında olurdu. Mutluluk bir mizaç değil, iradi bir karardır.
Bibliyoterapi, radikal mutluluk arayışı ve kütüphanenin sunduğu sağaltıcı sığınak.
Mutluluğu anlatan kitapları okurken kendimize sorduğumuz temel soru: Felsefe ve edebiyat ruhumuzun eksik parçalarını tamamlayabilir mi?
